Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

Βαβουρα-Περιοδικο της πλακας




Η Βαβούρα υπήρξε πολυθεματικό ελληνικό περιοδικό κόμικς της δεκαετίας του '80.

Το περιοδικό πρωτοκυκλοφόρησε το 1981 και ήταν αρχικά δεκαπενθήμερο, στη συνέχεια όμως έγινε εβδομαδιαίο και κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή. Είχε σαν υπότιτλο το "εβδομαδιαίο περιοδικό της πλάκας" και περιείχε ένα πλήθος από μικρές χιουμοριστικές ιστορίες συνήθως μιας ή δύο σελίδων, οι οποίες ήταν κυρίως αγγλικής προέλευσης. Το εξώφυλλο ήταν έγχρωμο και το εσωτερικό του ασπρόμαυρο.

Οι ιστορίες ήταν μεταφράσεις απο τα Αγγλικά περιοδικά Beano, Buster και άλλα. Δεν έλειπαν και αναδημοσιεύσεις απο Ισπανικά κόμικς, όπως οι Zippy y Zappe και εξώφυλλα με τους Αντιρίξ και Συμφωνίξ, και η Οδός Τρέλλας 13 (13, Rue del Percebe) του Francisco Ibáñez Talavera, που βρισκόταν στο οπισθόφυλλο κάθε τεύχους.


Η "Βαβούρα" σημείωσε τεράστια επιτυχία στο νεαρό κόσμο της εποχής και ξεχώριζε από τα άλλα περιοδικά για το παρανοϊκό χιούμορ του. Η κυκλοφορία του συνέχισε μέχρι που πλησίασε τα 400 τεύχη (σε δύο περιόδους έκδοσης). Εκδότης του ήταν ο Νικόλαος Δεληγιώργης.


Μπορειτε να διαβασετε 2 τευχη της "Βαβουρας" στην βιβλιοθηκη μας και να δειτε τα διαθεσιμα τευχη
που υπαρχουν για να συμπληρωσετε την συλλογη σας! 

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Ποπαυ


Ο Ποπάι, ένας από τους πιο αγαπημένους χάρτινους ήρωες, «γεννήθηκε» το 1929 απ' το πενάκι του Έλζι Κράισλερ Σίγκαρ. Γκρινιάρης, αλλά καλόκαρδος, δεν αποχωρίζεται ποτέ την πίπα και τη ναυτική στολή του. Όταν βρίσκεται σε μπελάδες τρώει σπανάκι, που του δίνει μια υπεράνθρωπη δύναμη για να υπερασπιστεί και να σώσει, συχνά, την αγαπημένη του Όλιβ. Παρότι κοντός, αμόρφωτος, με ιδιόμορφη εμφάνιση και φωνή, με ένα μάτι και κανένα δόντι, πολλοί τον θεωρούν ως τον πρόδρομο των υπερηρώων που κυριάρχησαν αργότερα στα κόμικς.

Ο 34χρονος μονόφθαλμος (εξ’ ού και το… Pop-Eye) ναυτικός με τα τεράστια μπράτσα, τα τατουάζ με τις άγκυρες και την μονίμως κρεμάμενη από το στόμα του πίπα, που όταν τρώει σπανάκι αποκτά υπερφυσική δύναμη. Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια ενός ανεμοστρόβιλου στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Λαϊκός, όχι τόσο μορφωμένος όσο θα τον ήθελε η αγαπημένη του Όλιβ («I yam what I yam = είμαι αυτό που είμαι», λέει συχνά με τη γνωστή του… αργκό) και γκρινιάρης. Δουλεύει σκληρά, είναι ειλικρινής και πιστός, με ξεκάθαρες απόψεις για το καλό και το κακό. Αν του φερθείς καλά, θα γίνει φίλος σου. Στην αντίθετη περίπτωση, καλύτερα να μην βρεθείς μπροστά του, ειδικά όταν έχει φάει σπανάκι. Συχνά, όταν είναι δεμένος, ρουφάει το… ζαρζαβατικό από την πίπα του! Εκτός από το «I yam what I yam», αγαπημένες και διάσημες φράσεις του είναι οι: «Well, blow me down» και «It’s all I can stands, I can stands no more».
Έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Ιανουαρίου του 1929, σε μία σειρά κόμικς της νεοϋορκέζικης εφημερίδας «Evening Journal». Η σειρά αυτή μετρούσε ήδη δέκα χρόνια ζωής, με πρωταγωνιστές την -μετέπειτα αρραβωνιαστικιά του- Όλιβ Όιλ, τον αδελφό της Κάστορ και τον αγαπημένο της Χαμ Γκρέιβι.
Η πρώτη εμφάνιση του Popey in the Thimble Theatre strip
Ο χαρακτήρας που εμφανίζεται στις δύο εικόνες είναι ο Castor Oyl, ο αδερφός της Olive Oyl.
Ο καθιστός είναι ο Ham Gravy, ο (πρώτος) αρραβωνιαστικός της Olive. 


Ο Ποπάι εμφανίστηκε σ' έναν δευτερεύοντα ρόλο και αμέσως κέρδισε την αγάπη των αναγνωστών. Σταδιακά, ο Σίγκαλ άρχισε να του δίνει όλο και μεγαλύτερους ρόλους, μέχρι που έγινε ο κεντρικός ήρωας και τελικά η σειρά πήρε το όνομά του. Μετά το θάνατο του δημιουργού του, το 1938, διάφοροι άλλοι καλλιτέχνες ανέλαβαν το σχεδιασμό του, προσθέτοντας τη δική τους πινελιά.

Όλιβ (Olive Oyl)

Η κοπέλα και συμβία του Ποπάυ. Η ψιλόλιγνη σαν… σκουπόξυλο φιγούρα της πρωταγωνιστεί στις ιστορίες του. Αποτελεί το μήλον της έριδος για τους Ποπάυ και Βρούτο, που… σφάζονται μονίμως για τα μάτια της. Παρότι ερωτευμένη με τον Ποπάυ, εντυπωσιάζεται εύκολα από οποιονδήποτε άντρα έχει μεγαλύτερη μόρφωση, χρήματα και… καπιταλιστικά αγαθά από τον ήρωα μας (όπως τα πολυτελή αυτοκίνητα του Βρούτο). Το όνομά της σημαίνει… ελαιόλαδο! Συνήθως κατσαδιάζει τον Ποπάυ για οτιδήποτε συμβαίνει. Είναι ο μοναδικός αυθεντικός χαρακτήρας του αρχικού «Thimble Theatre».
Σύμφωνα με τον Segar, η Olive έχει όχι μόνο αδερφό, αλλά ολόκληρη οικογένεια. Στην σειρά Thimble Theatre παρουσιάζεται κανονικά ο πατέρας της (Cole Oyl) αλλά και η μητέρα της (Nana Oyl). Ο Segar επίσης είχε δημιουργήσει τον Ham Gravy σαν αρραβωνιαστικό της (ο πρώτος....) , για την εξυπηρέτηση της πλοκής σε διάφορες ιστορίες, κάτι που άλλαξε σταδιακά μετά την εμφάνιση του Popeye.

















Στον κινηματογράφο, ο Ποπάι πρωτοεμφανίστηκε το 1933, στην ταινία κινουμένων σχεδίων «Οι περιπέτειες του Ποπάι του ναυτικού». Η καριέρα του στη μεγάλη οθόνη έμελλε να είναι ακόμη πιο ένδοξη απ' ότι στις εφημερίδες. Μάλιστα, το 1938 ανακηρύχθηκε ως ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας ακόμη και τον Μίκι Μάους.


Μπρούτο ή Βρούτος (Bluto)



Ο μεγαλύτερος εχθρός του Ποπάυ και βασικός ανταγωνιστής του για την αγάπη της Όλιβ.
Πάντοτε βγαίνει ηττημένος και… δαρμένος (συχνά καταλήγει στη φυλακή) από τις άπειρες κόντρες του με τον ναυτικό, παρότι πολύ πιο σωματώδης και θεωρητικά δυνατότερος.
Έχει άγρια φάτσα (με το χαρακτηριστικό του μουσάκι), βάρβαρη συμπεριφορά και κακό χαρακτήρα.
Προσπαθεί (αναποτελεσματικά ή πρόσκαιρα) να κερδίσει την Όλιβ από τον Ποπάυ, μόνος του ή με τη βοήθεια της κακιάς μάγισσας μητέρας του και των μηχανορραφιών της (δεν διστάζουν να την απαγάγουν).


Ο Ρεβυθούλης (Swee’Pea)


Ο… υιοθετημένος γιος του Ποπάυ. Βασιλικής καταγωγής, γεννήθηκε στην Ντεμόνια και μετά το θάνατο του πατέρα του έγινε ο διάδοχος του θρόνου.
Ένας κακός θείος του προσπαθούσε να τον βγάλει από τη μέση για να ανέλθει εκείνος στην εξουσία.
Η μητέρα του τον άφησε στην πόρτα του Ποπάυ, γνωρίζοντας την καλοσύνη και την αφοσίωσή του ναυτικού, εμπιστευόμενη σε εκείνον την ανατροφή του.
Μιλάει, γράφει, συμμετέχει σε καυγάδες, αλλά για αδιευκρίνιστους λόγους ακόμα…  μπουσουλάει! Η ηλικία του δεν προσδιορίζεται στο κόμικ.



Πολντό (Wimpy)

Από τις πλέον αστείες μορφές του κόμικ, ο χοντρούλης φίλος του Ποπάυ Πολντό έχει πάντα το μυαλό στο φαγητό, με ιδιαίτερη προτίμηση στα μπέργκερ (συνήθως κρατάει ένα ή περισσότερα στο χέρι και τα καταπίνει σαν κουφέτα). Είναι τεμπέλης, εγωιστής και φοβιτσιάρης. Μασουλάει κάτι σχεδόν πάντα και αδειάζει το ψυγείο της Όλιβ! Τις περισσότερες φορές δεν έχει λεφτά για να πληρώσει το φαγητό του και προσπαθεί να εξαπατήσει τους άλλους για να τον κεράσουν. Η φράση του «ευχαρίστως θα σε πλήρωνα την Τρίτη για ένα χάμπουργκερ σήμερα» έχει γίνει μέρος της αμερικάνικης διαλέκτου. Στα πρώτα comic strips του Thimble Theatre είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά σταδιακά έγινε δευτερεύοντας χαρακτήρας.




Ο παππούς (Poopdeck Pappy)


Ο πατέρας του Ποπάυ. Το πρόσωπό του είναι ίδιο αλλά ο χαρακτήρας του είναι το ακριβώς αντίθετο από εκείνον του γιου του. Άξεστος, ασυνείδητος, αναξιόπιστος και πάντα μεθυσμένος. Πίνει, καπνίζει, ξενυχτάει και έχει αδυναμία στο γυναικείο φύλο. Εγκατέλειψε τον Ποπάυ όταν ήταν μικρός και έμεινε για καιρό εξαφανισμένος. Το αιώνιο παράπονό του είναι πως η σύνταξή του δεν καλύπτει τα έξοδα των τσιγάρων του και της έξαλλης ζωής που θέλει να κάνει! Σε κάποια επεισόδια εμφανίζεται και η γυναίκα του, που επίσης είναι ολόιδια ο Ποπάυ!








Δευτερεύοντες ήρωες







Εκτός από τους παραπάνω, την εμφάνισή τους στα κόμικ του Ποπάυ έκαναν και άλλοι ήρωες. Ο καλοκάγαθος Γίγαντας Γκρισίνο που ζούσε σε ένα νησί, μια φυλή σατανικών νάνων ονόματι «Μινγκς» που κατέστρωναν σχέδια εναντίον του Ποπάυ και ο τηλεπαθητικός σκύλος Τζιπ (Eugene the Jeep) που μπορεί να τηλε-μεταφέρεται από το ένα μέρος στο άλλο και… βλέπει το μέλλον!

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Ομπραξ



Το Όμπραξ (Ombrax) ήταν εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικς που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα στα μέσα του 1971 και η έκδοσή του διακόπηκε 4,5 χρόνια αργότερα. Ο εκδότης του Στέλιος Ανεμοδουράς δανείστηκε για το κτίσιμο της ύλης του εντύπου κυρίως τις ιστορίες της μηνιαίας αντίστοιχης Ιταλικής έκδοσης ("Il comandante Mark") του Οίκου "Bonelli", καθώς οι δύο κύριοι χαρακτήρες του Όμπραξ προέρχονταν από την Ιταλία.



Το 1983 μάλιστα επανέλαβε ουσιαστικά την έκδοση του περιοδικού με νέο εβδομαδιαίο τίτλο (σαν "Περιπέτεια" πλέον), του οποία η έκδοση συνεχίζεται (τόσο με επταήμερη συχνότητα, όσο και υπο μορφή μηνιαίων τόμων) ακόμη και σήμερα (2012)


Η πρωτότυπη έκδοση είναι δημιουργία του καλλιτεχνικού τρίο "EsseGesse", των περίφημων Ιταλών σχεδιαστών Sartoris, Guzzon και Sinchetto, που εμπνεύστηκαν τόσο τον χαρακτήρα του λοχαγού ΜΑΡΚ, όσο και εκείνη του "Alan Mistero" (για τη Γαλλία "OMBRAX"). Η σειρά ξεκίνησε το 1966 και τερματίσθηκε είκοσι χρόνια μετά, αφού είχαν εκδοθεί 242 μηνιαία τεύχη. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ, κοντά στα Μεξικανικά σύνορα, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αναφέρεται σε ένα δυναμικό κοκκινομάλη πιστολέρο, ο οποίος βρίσκεται σε συνεχείς μυστικές αποστολές εναντίον κάθε είδους εγκληματιών. Χρησιμοποιεί εκπληκτικές μεταμφιέσεις, οι οποίες ξεγελούν εχθρούς και φίλους. Στο πλευρό του έχει δύο πιστούς συντρόφους, έναν αριστοκράτη χαρτοπαίκτη που ονομάζεται Conte (για την ελληνική έκδοση "Βαρώνος") και τον αιωνίως πεινασμένο και άξεστο Polpetta ("Φαγάνας").





Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Λοχαγος Μαρκ



Ο Captain Mark γεννήθηκε στην Ιταλία το 1966 και δημιουργήθηκε από μια ομάδα σκιτσογράφων στο Τορίνο που ονομάστηκε “Esse G. Esse” από τα αρχικά των συγγραφέων Sinchetto, Guzzo και Sartoris, οι οποίοι ήταν δημιουργοί του "Captain Miki» 1951 και «Grande Blek" το 1954. Η ιστορία δημοσιεύθηκε από τον εκδοτικό οίκο « Sergio Bonelli Editore» το 1966 και παρά το κλασικό ύφος παρέμεινε αμετάβλητη την πάροδο του χρόνου, παραμένοντας συνεπής με τον εαυτό της, εξακολουθώντας να έχει ένα μεγάλο αριθμό αναγνωστών , κυρίως χάρη στην ποιότητα στις ιστορίες και τους κύριους χαρακτήρες. Η ιστορία του διοικητή Μαρκ, που κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας εναντίον των Βρετανών, διηγείται τα κατορθώματα μιας ομάδας Αμερικανών πατριωτών που ονομάζεται "Λύκοι στο Οντάριο» στη μάχη κατά των «Βρετανών» και με αρχηγό τον θρυλικό διοικητή Μαρκ . Η ιστορία αρχίζει όταν ένα γαλλικό εμπορικό πλοίο, που μεταφέρει ευγενείς, βυθίστηκε από ένα βρετανικό στόλο.


Επιζεί από το ναυάγιο χάρη σε έναν πατριώτη που ήταν σε θέση να σώσει το νεογέννητο . Στην ακτή αναθρέφεται από μια φυλή των Ινδιάνων και το παιδί ονομάζεται Μαρκ λόγω του "Μ" που ήταν κεντημένο στο φόρεμα του. Μεγαλώνει απόλυτα ενταγμένο με τα έθιμα και τις παραδόσεις των ιθαγενών Αμερικανών. Ο θετός πατέρας δεν παρέλειψε να διδάξει το σύνολο του πολιτισμού και των μελετών του ευρωπαϊκού πολιτισμού καθώς και τη χρήση των όπλων, όπως τουφέκι, πιστόλι και σπαθί ειδικότερα.Ο Mark μεγάλωσε σε ισχυρό και εύρωστο περιβάλλον. Συναντά ένα κορίτσι με ξανθές πλεξούδες που ονομάζεται Μπέτυ που σώζει από τους λύκους και την ερωτεύεται. Αλλά σύντομα ο Mark που τώρα έχει μεγαλώσει έπρεπε να υποβληθεί στα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του ριζικά


Οι Bρετανοί σπέρνουν τον τρόμο ανάμεσα στον τοπικό πληθυσμό και σκοτώνουν το θετό του πατέρα καθώς πολεμούσε για την ανεξαρτησία του αμερικανικού λαού.Με την ευκαιρία αυτή συνάντησε έναν πιστό φίλο του θετού πατέρα του, τον Mister Bluff, ένα άνθρωπο στα πενήντα του, που χαρακτηρίζεται από μια παχιά γενειάδα και ένα δασύτριχο κεφάλι εντελώς φαλακρός. Μαζί του, εντάχθηκε στον αγώνα κατά των Βρετανών και μαζί με μια μεγάλη ομάδα πατριωτών κατέφυγαν σε ένα μικρό νησί στη λίμνη Οντάριο, όπου έχτισαν φρούριο τους και ονομάστηκαν "Λύκοι στο Οντάριο».


Στην ομάδα ενώνεται επίσης ο ινδιάνος αρχηγός Θλιμμένος Μπούφος , ο μόνος επιζών από τη σφαγή της φυλής του από τους Βρετανούς, και μαζί με Μίστερ Μπλουφ γίνονται αχώριστοι φίλοι του Μάρκ.


Η επιτυχία αυτής της σειράς κόμικ οφείλεται επίσης στους χαρακτήρες. Ο διοικητής Mark είναι το πρότυπο του ήρωα χωρίς ψεγάδι και χωρίς φόβο που αγωνίζεται για τα ιδανικά της ελευθερίας, όμορφος, νέος, ισχυρός και επιδέξιος στην ξιφασκία.

 Ο Mister Bluff είναι το κλασσικό δεξί χέρι, ρεαλιστής, σοφός, γενναίος και πιστός.

Ο Θλιμμένος Μπούφος είναι η αστεία πτυχή της ομάδας, απαισιόδοξος, γκρινιάζοντας για την ενδεχόμενη καταστροφή κατηγορώντας τις γυναίκες για όλα. Σε κόντρα με το σκύλο Φλοκ οι καυγάδες των οποίων είναι πολύ συχνές

Η Betty είναι η αιώνια φιλενάδα, ξανθιά κορίτσι για σπίτι και ζηλιάρα όταν ο Μάρκ συναντάτε με κάποια ελκυστική γυναίκα στο καθήκον

.
Ένας άλλος αξιοσημείωτος χαρακτήρας είναι ο ναύτης Γάντζος ( El Gancho), το κλασικό σκυλί στη θάλασσα με γάντζο στο δεξί του χέρι, ένας παλιός φίλος του Mister Bluff, στον αγώνα κατά των Βρετανών.